Frans Mofers, Secretaris

FransMaak kennis met onze secretaris Frans Mofers: Frans is één van de ‘oude rotten’ van ZON/S&S en heeft daardoor ook heel wat met de vereniging meegemaakt. Hij kan er de nodige verhalen over vertellen.

Frans zijn vader ging, al in de vroege jaren 50 van de vorige eeuw (!), elke week vanuit Nieuwenhagen zwemmen in het Sportfondsenbad in Heerlen. Vanaf zijn zesde ging Frans met hem mee. Zijn eerste zwemdiploma’s heeft hij gehaald toen hij op de middelbare school lid werd van een zwemclubje en zo was de basis gelegd voor een levenslange carrière in de zwemsport.

Frans is rond 1966 lid geworden van het toenmalige ZON. Wedstrijdzwemmen was de eerste jaren zijn focus. Naast de vaste trainingsavond op maandag in het Sportfondsenbad, fietste hij zomer en winter zo’n drie keer in de week, rond een uur of zes ’s morgens, van Nieuwenhagen naar Heerlen voor de training en daarna weer terug naar school. Hij zat toen op het Eijkhagencollege in het toenmalige Schaesberg waarbij hij tot de eerste lichting hoorde die daar zijn diploma haalde; die school bestaat immers dit jaar 50 jaar. De sportieve prestaties bleven niet uit en onder trainer Stijnen behoorde ZON/Sport & Spel, samen met MZPC uit Maastricht en MOSA uit Venlo, tot de Limburgse top.

Frans was pas laat begonnen met wedstrijdzwemmen, te laat om zich tot een echte topper te kunnen ontwikkelen. Nederlandse kampioenschappen zaten er niet in; een eerste plaats in de estafetteploeg bij Limburgse kampioenschappen was het hoogst haalbare en soms individueel bij de top drie op zijn favoriete afstand, de 100 meter vlinder.

Vanaf ongeveer 1970, toen het wedstrijdzwemmen voor Frans ten einde liep, is hij met waterpolo gestart. Rond 2000 is hij hiermee gestopt na een oogblessure, en is hij vervolgens bij de masters gaan zwemmen. Wanneer hij nu aan de jury-tafel zit bij waterpolowedstrijden van ons team in d’r Pool in Kerkrade, vindt hij het eigenlijk nog steeds jammer dat hij heeft moeten stoppen.

Eind 70’er jaren is Frans er wat betreft ZON een aantal jaren tussenuit geweest toen hij studeerde en werkte in Utrecht. Daar is hij actief geweest, als lid en trainer, bij  het zwem- en waterpoloteam van de studentenzwemclub ‘het Zinkstuk’. In die periode heeft hij ook zijn hoogste waterpoloniveau bereikt; bij de vereniging UZSC speelde hij een jaar in de tweede klasse, ook al was dat misschien wat hoog gegrepen.

De zwemgenen die Frans van zijn vader meekreeg, heeft hij niet goed door kunnen geven. Zijn beide kinderen, Karlijn en Arjan nam hij wel mee naar het zwemmen maar bij hen was weinig interesse om verdergaande uitdagingen te zoeken dan het recreatief zwemmen. Karlijn is wel nog een tijdje instructrice geweest bij het leszwemmen. Zijn neef, Sander Vijgen, heeft zijn plaats in het waterpoloteam inclusief capnummer overgenomen. Het zwem-DNA heeft zich dus toch via een andere tak in de familie weten te handhaven.

Frans heeft bijzondere herinneringen aan de periode van nog voor de definitieve val van het ijzeren gordijn, waarin hij met het waterpoloteam diverse keren in Hongarije en het voormalige Joegoslavië kennis heeft kunnen maken met teams bestaande uit staatsamateurs. Deze reizen hadden zij vooral te danken aan Ton Verkerk (nog steeds lid van de vereniging). Hij was de grote netwerker in de organisatie van het All-IN waterpolo toernooi dat ZON jarenlang organiseerde; een toernooi op zeer hoog niveau waar regelmatig Europese topspelers en topteams het zwembad Ter Worm aandeden.

Jarenlang was Frans waterpolosecretaris en vanuit die functie was hij in de 80’er jaren ook enige tijd actief binnen het bestuur. Bij de eerste waterpolostartgemeenschap, waarbij ZON zo rond 1996 samen met KZPC Kerkrade en Glana uit Geleen samen in de competitie deel ging nemen, was Frans als secretaris intensief betrokken. En sinds de zomer van 2012  is Frans secretaris van ZON/Sport & Spel en onderhoudt hij de ledenadministratie.

In zijn dagelijks werk begeleidt Frans studenten die Informatica studeren bij de Open Universiteit. Computers fascineren hem al heel wat jaren sinds hij aan het begin van zijn Natuurkundestudie in Aken zijn eerste programmacode op ponskaarten intikte. Aan het begin van het personal computer tijdperk, zo’n 10 jaar later, zette hij met soldeerbout en tangetjes zijn eerste computer in elkaar, de HCC-junior.
Het schrijven van computerprogramma’s vindt hij nog steeds een fascinerende bezigheid: je schrijft wat regels tekst en opeens maakt een computer de prachtigste 3D-plaatjes. Soms was het nodig om tientallen uren te zitten puzzelen om die paar regels code goed te krijgen, maar dat soort monomaan gedrag heeft hij al weer enige tijd achter zich gelaten. Verder draaft hij in een rustig tempo op zondagochtend nog wel eens kilometervretend door het Limburgse landschap en bezoekt hij ook af en toe de sportschool.

Als Frans terugkijkt op zijn jarenlange betrokkenheid bij de vereniging ZON/S&S, dan beseft hij dat de vereniging een belangrijke rol in zijn leven heeft vervuld. De uitdaging van de trainingen en de wedstrijden, het samen optrekken als vereniging, heeft in de loop der jaren heel wat investering in tijd en inspanning gevergd, maar heeft hem daarenteen ook veel opgeleverd. Frans hoopt (en probeert er ook actief aan mee te werken) dat de vereniging bij veel mensen in deze regio voor vergelijkbare ervaringen kan zorgen.

Frans heeft vorig jaar de slogan ‘ZON/S&S de Doorzwemvereniging’ gelanceerd, waarmee uitgedrukt wordt dat ZON/S&S er is voor mensen die willen investeren in zichzelf en in de sportieve gemeenschap die een zwemvereniging is, met respect voor ieders niveau en ieders bijdrage; als actief lid in het water, of als kaderlid, en liefst niet vrijblijvend.