sep
9
2016

Een bijzondere prestatie van een clubgenoot : Niels Brand

Een verslag van mijn IRONMAN Maastricht ervaring:

Het is een heel verhaal ik weet het, ik wilde graag de volledige ervaring met jullie delen. Ik hoop dat  zo in mijn beleving kunnen meeleven en/of geïnspireerd/gemotiveerd raken. Mensen die eenzelfde ambitie hebben kunnen er wellicht hun voordeel mee doen.

Je kunt veel meer dan je denkt, je moet het wel echt graag willen.

Van “gewoon” fietsfanaat naar IRONMAN Triatleet in 10 maanden,

Achtergrond:

Vorig jaar Augustus kwam ik toevallig de Ironman Maastricht tegen toen ik een wegblokkade tegen het lijf liep tijdens een fietsrit. Na met de vrijwilliger te hebben gepraat was ik gefascineerd door het idee door het idee dat de passerende atleten in staat zijn 3,8 km te zwemmen, 180 km te fietsen en hierna ook nog een volledige marathon te rennen.  In mijn hoofd ontstond dan ook de vraag “Zou ook ik mogelijk in staat zijn dit te doen?” Het idee was geboren en bleef nog 2 maanden in mijn hoofd ronddwalen.

Fietsen kon ik wel maar ik had hiervoor nooit eerder gezwommen of gerend laat staan deelgenomen aan een triatlon. Na 2 maanden heb ik besloten het toch te gaan proberen.

De individuele onderdelen

109_3rd-107400-DIGITAL_HIGHRES-1322_007737-2751759Het zwemmen
Ik ben via mijn buurman bij een zwemvereniging gegaan om te leren zwemmen. Die zwemvereniging was ZON/S&S. Ik was zenuwachtig de eerste training want ik kon niet eens de borstcrawl (Ik had wel op internet gekeken hoe ik moest leren zwemmen maar het daadwerkelijk doen is toch anders).  De zwemclub heeft mij hierin heel erg goed opgevangen en vanaf de 2de training kon ik goed meezwemmen. Vanaf dat moment ging ik 3 keer in de week zwemmen, steeds kreeg ik tips en opbouwende trainingsschema’s van mijn zwemtrainer(s): Marcel de Raat en Henk Adema. De techniek werd steeds beter en ik ging dus steeds sneller door het water. Naarmate de triatlon dichterbij kwam werden de trainingen specifieker, zwemmen zonder de muur aan te mogen raken, dicht op elkaar, elkaar rakend/duwend.

Ik ben heel erg te spreken over deze aanpak, het gaf mij zoveel vertrouwen in het zwemmen ik zou het iedereen aanraden die hetzelfde wilt doen! De laatste week voor de IRONMAN heb ik enkel nog in een meer gezwommen om ook volledig gewend te zijn dat ik moest kijken waar ik naartoe moest zwemmen.

 

 

127_3rd-107400-DIGITAL_HIGHRES-1322_023067-2751777121_3rd-107400-DIGITAL_HIGHRES-1322_017799-2751771


Het fietsen

Ik fietste al 5 dagen in de week dus als ervaren fietsen maakte ik mij niet zo’n zorgen over het fietsen. Wel ben ik mij gaan oriënteren hoe de fiets het beste aangepast kon worden voor triatlon en hoeveel verschil dit zou maken. Een volledig verstelbaar opzet ligstuur, een korte(re) stuurpen, het zadel zo ver mogelijk naar voren en O-symmetrische tandwielbladen. Dit waren mijn overwogen keuzes, een nieuwe fiets was mij  te duur.

 

135_3rd-107400-DIGITAL_HIGHRES-1322_041220-2751785Het rennen

Ik ben veel te fanatiek begonnen met rennen, de eerste 2 keer hardlopen waren 10 en 8 km. Iets waar mijn lichaam gewoon niet klaar voor was. Gevolg was pijnlijke schenen & heupen, spierpijn en een bloedblaar. Hierna heb ik het juiste schoeisel gekocht en ben ik beheerst op gaan bouwen. 2-3 keer per week korte(re) afstanden, langzaam kilometrage opbouwen. ik had mij voorgenomen “geen snelheidswerk totdat ik een halve marathon kan rennen” om blessures te voorkomen. Het tempo lag tussen 6:30 min/km en 5:40 min/km. Afhankelijk van de afstand. Toen mijn lichaam eenmaal het rennen gewend was ben ik afstand verder gaan opbouwen; 24 km, 27 km, 31 km. Het ging goed, ik merkte wel dat ik gas terug moest nemen met het fietsen om te kunnen herstellen van het rennen. Dan was er nog altijd die Marathon… Daar maakte ik mij wel zorgen om, koningsdag dit jaar heb ik mijzelf toch ertoe gebracht het gewoon te proberen. 1 km/u langzamer dan mijn 12 km trainingrondje. gehaald! 5:38 min/km. Het ging goed geen problemen. Dit was de laatste psychologische drempel! Ik ging mij nu echt inschrijven voor de IRONMAN Maastricht!
Kortere triatlons oefenen

Ik had mij voorgenomen de halve triatlon van Stein te gaan doen als oefening. Toen deze niet door bleek te gaan heb ik ervoor gekozen mijn eigen programma te draaien. Dus heb ik zodra het weer het toeliet in het weekend een aantal keer een eigen triatlon(s) gedaan. Met de triatlon kleding zwemmen (ik zwom altijd wel 3km of meer anders vond ik het zonde van de zwembad entree), direct na het zwemmen zonder omkleden door naar auto waar de fiets klaarlag. Tas in de auto, helm op, schoenen aan en meteen fietsen. Hierin merkte ik direct dat ik duizelig ben als ik snel uit het water kwam. Het fietsrondje eindigde thuis of bij mijn ouders, meestal moest ik dan naar de WC, meteen hardloopschoenen aan, drinken mee en rennend terug naar de auto. Afstanden tot een halve triatlon heb ik zo vaker geoefend.  Ik heb voor de IRONMAN eigenlijk niet aan een andere georganiseerde triatlon meegedaan. Iets wat een heleboel van jullie het waarschijnlijk niet verstandig vinden, maar goed, ik had het vertrouwen in mijzelf.

 

De voeding

Dit is een heel persoonsgebonden hoofdstuk, Wat voor mij werkt is voor een ander wellicht niet goed.
Met al deze trainingen moest ik mijn voeding wel gaan aanpassen. Een hoge vetverbranding is belangrijk voor een IRONMAN, ik had gelezen dat dit voor 70% bepaald wordt door voeding en slechts 30% door training. Ik ben dus een dieet gaan aanhouden waarin ik veel minder suiker binnen kreeg dan voorheen en meer (plantaardige/gezonde vetten (LET WEL: ik deed op dit moment geen hoge intensiteit/hoge hartslag trainingen waarvoor je veel suiker nodig hebt!) om het vetmetabolisme flink omhoog te halen. Ik ben meer dan 3 kg afgevallen ondanks veel eten en spier-opbouw door de trainingen. Ik nam 2-3 keer per dag een halve dosering eiwitshake met een hoeveelheid water voor een hele dosering (anders kreeg ik teveel dorst/krampachtige spieren).

Voeding is echter niet alleen belangrijk voor de vetverbranding, de gezondheid en het herstel; ook tijdens de trainingen: Omdat de IRONMAN zo’n lang evenement is wordt het hoofdstuk voeding heel erg belangrijk. Je bent straks uren achter elkaar het sporten. Je verliest vocht, zouten en je lichaam kan maar een bepaalde hoeveelheid opslaan. Deze voorraden moeten dus bijgehouden worden. “Hoeveel & wat eet je dan?” Dit is heel erg persoongebonden en kan zelfs verschillen van dag tot dag, afhankelijk van omstandigheden. Soms was ik in staat meer voeding te verwerken zonder last van de maag te krijgen dan andere keren. Het beste advies zou zijn: “Ervaar dit voor jezelf, oefen dit, leer te luisteren naar de signalen die je lichaam afgeeft, experimenteer met verschillende dingen & ben niet bang te ver te gaan en te moeten stoppen omdat je teveel/ te weinig gegeten of gedronken hebt. Hiervoor zijn het trainingen, liever tijdens training dan bij het belangrijke evenement waar je zo lang voor getraind hebt. Eet je teveel dan krijg je maagkramp, te weinig(of ging je te hard voor de afstand!) dan heb je geen energie meer. Drink je te weinig, dan ga je dit terug zien als je naar de wc gaat (kleur urine) of je ziet/voelt bijvoorbeeld je hartslag oplopen bij eenzelfde inspanning. Dit kun je enkel leren door te genoeg oefenen. Begin hier dus op tijd mee.

 

DAN DE IRONMAN ZELF

1 week voor de IRONMAN. De grote dag zat eraan te komen, alles moest kloppen; uitgerust, de voeding, wetsuit & duikbril, de fiets onderhouden en gecontroleerd, schoenen in orde. Klaar voor de start!

-Vrijdag:  (verplichte) briefing, mijn eerste (echte) triatlon dus die briefing was belangrijk voor mij.  De hele dag kleine beetjes gegeten. Vrijdag nacht.. kon niet slapen (zenuwen)

-Zaterdag:  Fiets Check-in, de fiets en transitie spullen moesten worden ingeleverd tussen 12:00 en 17:00. Alles goed! Ook weer de hele dag gegeten. Laatste avond eten was witte rijst met kip, om de mag kalm te houden.

– Zondag – RACEDAY:  startnummer 611
04:00   De wekker gaat, van 23:00 tot 04:00 geslapen als een roos! (ik wist dat alles goed zat!)
04:15   3 uur voor de start ontbijt (1 koffie kop muesli, 20 gram rozijnen, 10 gram noten met wat vanilleyoghurt) (dit is wat ik gewend ben!)
05:50  Aankomst transitie zone: laatste check fiets, bidon en fietscomputer erop om 06:00 klaar.
06:30: In de rij voor de WC…
07:15 klaar gaan staan voor de zwemstart. (richttijd was 80 minuten) nog even wat gekletst met andere atleten om de zenuwen te vergeten en nog een gelletje genomen. Het  was een rolling start dus de tijd begon pas te lopen op moment van daadwerkelijke te water gaan.

07:42 START zwemmen!
Tegen de stroming in maar niet veel van gemerkt tijdens het zwemmen. Lekker ritme opbouwen tussen de andere atleten, ik volgde een aantal atleten met gouden kleur zwemcap (agegroupers hadden groen) want die trokken een aangenaam tempo zonder trekken of duwen buiten om verder van de kade. 1 keer iemand gehad die mijn been vastgreep toen het krap werd bij een boei, verder geen last gehad.

Na 1,7 km uit het water om het Limburgse parlementsgebouw en met de stroming terug. Op de terug weg werd ik overzwommen/onder geduwd door een relay zwemmer. Die kwam langs alsof ik stilstond.. wat een tempo.. verder een ontspannen zwem geweest.
3,8 km, 71:01 minuten zwemmen (hier kwam ik na finishen pas achter) heel erg tevreden mee!

Wissel 1
Ietwat duizelig bij het uit water gekomen: schoenen aan, helm & zonnebril op door. 5:45 minuten, acceptabele wissel gezien de duizeligheid.

Het fietsen
Dit is mijn onderdeel! even bijkomen en bijtanken, ik merkte al snel dat ik rustig aan moest doen met de energiegels/drank de maag was wat onrustig. Ik wist al dat ik nooit meer dan 60 gr/uur koolhydraten tot mij kon nemen zonder last te krijgen. Ik heb constant gebalanceerd op net geen maagproblemen. Dit bleek naderhand (berekend) net geen 45 gr/uur te zijn geweest. Het fietsen ging vanzelf, de regen had ik niet echt last van. Ik had het parcours al eens verkend en kende de bochten dus ook, het gevolg was dat ik na elke bocht weer gemakkelijk wat mensen in kon halen die iets voorzichtiger waren. Een tiental keren heb ik mij moeten inhouden omdat iemand de bocht veel te wijd uitkwam en ik mocht niet rechts inhalen. Ik merkte heel duidelijk dat ik met mijn STI shifters veel sneller de bocht kon uit acceleren dan de meeste triatleten die met schakelhendels in de earobars niet in de bocht konden schakelen. Hier heb ik dan ook dankbaar gebruik van gemaakt. Ik moest na 90 km eigenlijk nodig naar de WC, dit heb ik ingehouden tot de 2e wissel. De laatste 20 km dacht ik alleen maar aan de WC   5:46:35 netjes, ook hier kwam ik pas na de finish achter

115_3rd-107400-DIGITAL_HIGHRES-1322_013931-2751765

Wissel 2

Snel van de fiets, de benen voelde aan alsof ik op bladveren liep, dit was na 50 meter al weg! Snel de hardloopschoenen aan en ik moest toch echt ontzettend naar de WC! Er stond helaas een wacht rij bij de wc.. dit duurde een eeuwigheid voor mijn gevoel. De wissel duurde uiteindelijk 5:49 minuten

Het hardlopen
Dit was hetgeen waarop het ging aankomen, ik rekende op 250 minuten. had ik nog genoeg energie om tot het einde door te kunnen gaan. Ik heb mijn garmin weggeduwd en ben op gevoel gaan rennen. Zo veel mogelijk ISO & gelletjes als ik kon verdragen. Ook nu weer balancerend op net geen maagkramp. Dit bleek nader hand net geen 36 gram/uur koolhydraten te zijn. Iets wat ik in mijn training al vaker hetzelfde gehad had. Tussen elke hulpstation wisselen tussen water en Iso, Het eerste rondje was makkelijk, het tweede rondje ook nog.. Op 22 km opeens uit het niets een blok in de bovenbenen. Gelukkig, ik kon doorrennen met hetzelfde tempo. De zon kwam achter de wolken uit en de dorst was toegenomen. Een bekertje ISO & water bij de hulpstations. Ik maakte mijzelf nat met de sponsen die ik bij de hulpstations kreeg om koel te blijven. Het derde rondje was voorbij mijn vader riep het nog “nog 1 rondje, nog maar 1 keer die kl*te berg”! Wat waren die benen opeens zwaar geworden, de st. Pietersberg op was echt zwaar nu, ik was zo blij toen ik boven was! Nog 7 km.., ik wilde echt niet meer maar het moest! het verstand ging op 0 en ik duwde gewoon door. Nog 4,5 km, een lichte pijnscheut door mijn linker hamstring, een waarschuwing, veel langer moet het niet duren! Door het hulpstation gelopen om de hamstring net dat kleine beetje ontspanning te geven (normaal bleef ik doorrennen). Weer verder rennen, nog 2,5 km weer pijnscheut! een ergere dit keer! Ik trok een moeilijk gezicht maar ging toch door, weer even lopen bij het hulpstation. Ik was er bijna maar wat vergde dat een wilskracht om door te duwen. Normaal zou ik mijzelf dit nooit aandoen! Ik kwam de bocht om, daar is het poortje! Het laatste (gele) bandje, je bent er al, nog heel even!

Langs de tribune hoorde ik mijn vader nog roepen “Niels!  Klasse jonge!” ik liep de rode loper op,vanaf dat moment geen zware benen meer het was alsof ik op een zwevend tapijt richting de finish ging zo blij was ik. 3:53:40

89_3rd-107400-FT-1322_042882-2751739

 


11:02:51

27 minuten sneller dan mijn richttijd!

 

 

 

 

 

 

Energiebalans:                 (het blijft natuurlijk een schatting)

Zwemmen                          850 kcal
Fietsen                                 4450 kcal
Rennen                                3200 kcal
Totaal verbruikt:              8500 kcal

totaal ingenomen:          1675 kcal (419 gram koolhydraten)
glycogeenvoorraad        2750-3500 kcal (schatting)

Vet verbrand                     3325-4075 kcal (schatting)

Herstel
Het is nu dinsdag, de 2e dag na de IRONMAN, de benen zijn nog zwaar. Trappenlopen is niet fijn!
Heel veel honger, al 2 (vrije) dagen heel veel het eten. Lekker ontspannen met de beentjes hoog een tv-serie kijken. Welverdiende rust!
Een uitgebreid verslag van mijn IRONMAN Maastricht ervaring:

96_3rd-107400-FT-1322_055878-2751746

145_3rd-107400-DIGITAL_HIGHRES-1322_052361-2751795 147_3rd-107400-DIGITAL_HIGHRES-1322_057132-2751797 148_3rd-107400-DIGITAL_HIGHRES-1322_057133-2751798 149_3rd-107400-DIGITAL_HIGHRES-1322_060593-2751799

 

Reacties zijn gesloten.